Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Lyrical Genius. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Lyrical Genius. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 6 lutego 2014

Lenny Valentino. I kropka.


Kiedy kilka lat temu moje muzyczne zainteresowania zaczęły wykraczać poza typowo popularne zespoły i piosenki, zakochałam się w Myslovitz. Potem zakochałam się w Rojku. Kwestią czasu było zakochanie się w jego najpiękniejszym dziecku. Lenny Valentino.

Przez jakiś czas zupełnie ignorowałam to "coś" kiedy czytałam informacje o Myslo, czy o Rojku właśnie, wydawało mi się, że Lenny to jakiś kompletnie kosmiczny projekt, tak alternatywny, że nawet nie ma się co za niego brać. Dużo się nie pomyliłam. Jest kosmiczny i jest alternatywny. Ale kiedy jednak się już zapoznałam z całą pierwszą i jedyną płytą zespołu, klęłam na samą siebie, że nie zrobiłam tego wcześniej.

czwartek, 27 czerwca 2013

Kasabian, oh, Kasabian + nowy, bardzo dobry singiel Arctic Monkeys i kolejny, niesamowicie taneczny, od Block Party


Potrzebuję nauczyć się wymyślać krótsze, ale wciąż treściwe tytuły.
Kasabian.
zdjęcie z 199któregoś roku
Zaczęli w 1997 roku, jako Saracuse, nagrywając w studiu w Leicester, gdzie Chris Edwards (basista) pracował jako inżynier. Pozostali członkowie to Tom Meighan (wokal), Sergio Pizzorno (gitara, wokal), Christopher Carloff (gitara). W 2006 roku dołączył do nich gitarzysta, Jay Mehler, zastępując Karloffa, a także perkusista - Ian Matthews (w 2004). Nie wdaję się w szczegóły, who cares, napiszę tylko, że niektórzy z nich znali się już w collegu (np. Tom i Sergio, którzy są najlepszymi przyjaciółmi).

Pierwsze demo ukazało się w 1998 roku. Było na nim słychać wyraźne wpływy The Stone Roses. Ich pierwszy koncert odbył się w dniu 18 urodzin Edwardsa, a  publicznością była jego rodzina i przyjaciele. Jednak wkrótce zespół został zauważony i zmienił nazwę na Kasabian, co odnosi się do Lindy Kasabian, członkini sekty Charlesa Mansona. Była ona zamieszana w morderstwo Sharon Tate, żony Romana Polańskiego, za którą owa sekta była odpowiedzialna. Karloff przeczytał o tym jakiś artykuł i nazwisko po prostu spodobało mu się, jako dobrze brzmiące słowo. Rzucił więc pomysł aby tak nazwać zespół, a reszta się zgodziła. Z perskiego/arabskiego oznacza to "rzeźnik". How sweet.


rok 2004
Co działo się z zespołem od 1998-2004 roku dokładnie nie wiem, nie ma żadnych informacji, ale prawdopodobnie grali małe koncerty i pracowali nad materiałem na debiutancką płytę, którą wydali w 2004 roku (wiem tyle, że w czasie pracy nad płytą mieszkali na jakiejś farmie, żeby nic im nie przeszkadzało). Zapewne inspirując się naszym dobrym, polskim Myslovitz, którzy debiutancką płytę nazwali także "Myslovitz", zatytułowali swój debiut "Kasabian". ZAPEWNE. Krążek zebrał dobre recenzje, a zespół w 2005 roku wystąpił na Glastonbury.
Dwa główne single z płyty to "Processed Beats" i "Reason Is Treason". Ale dopiero trzeci singiel, "Club Foot", napisany w początkowych latach działalności, zdobył miejsce na UK Singles Chart i stał się jednym z najulubieńszych publiczności na koncertach.
  Klip kojarzy mi się z komunistycznymi czasami w Polsce. Tak jakoś.



Podczas nagrywania drugiego albumu - "Empire" (2006), okazało się, że główny kompozytor, Karloff (drugi od lewej na zdjęciu wyżej) rozmija się w pewnych momentach z "artystyczną wizją" reszty, więc został poproszony o opuszczenie zespołu. Ja tam myślę, że chodziło o dziewczynę. Jak zawsze.
Karloff miał jednak udział w trzech kompozycjach na "Empire".
Singiel zdobył miejsce 9 na UK Singles Chart, a kolejny - "Shoot The Runner" - miejsce 17.




Na tym krążku zespół coveruje Bowiego i jego cudnych "Heroes". W sumie całkiem nieźle im wyszło.

W 2007 roku zespół otrzymał nagrodę NME Awards "Best  Live Act". I słusznie, bo koncerty to oni dają świetne.

 kręcenia klipu do "Vlad the Impaler"
Praca nad 3 albumem zaczęła się już pod koniec 2007 r. Wydany został w 2009. Tytuł dość oryginalny - "West Ryder Pauper Lunatic Asylium". Pierwotnie to nazwa kompleksu psychiatrycznego w Yorkshire. Sergio tłumaczy jednak, że nie chodzi o samo miejsce. Po raz pierwszy usłyszał nazwę w filmie dokumentalnym i spodobało mu się brzmienie, to, jakie uczucia wywołuje.

Album był promowany poprzez udostępnienie utworu "Vlad the Impaler", do darmowego pobierania na kilka dni przed premierą. Wideo promujące ten utwór zostało stworzone z udziałem brytyjskiego komika, Noela Fieldinga, który jest wielkim fanem Kasabian. Kawałek jest niezaprzeczalnie jednym z najlepszych zespołu, a jego pierwsze dźwięki na koncercie każdorazowo wywołują u publiczności atak totalnego szału.
"Fizycznie" pierwszy singiel to "Fire", kolejne to "Where did all the love go?" (trafne pytanie)  i "Underdog".
Album "WRPLA" zdobył pierwsze miejsce na UK Albums Chart i spędził tam 2 tygodnie. Zespół dostał za tą płytę jeszcze kilka nagród i nominacji.

 
.



I płyta numer 4. Najlepsza

Prace nad czwartym krążkiem, "Velociraptor!", rozpoczęto pod koniec 2010 roku. Kilka piosenek zostało jednak napisanych już wcześniej. Np. piosenka "Green Fairy" (Zielona Wróżka), pojawiła się w soundtracku do "London Boulevard", a  na płycie, w zmienionym brzmieniu, ukazała się jako "La Fee Verte". W 2011 roku Kasabian po raz pierwszy zagrali na kilku ważnych festiwalach, jako zespół otwierający lub zamykający imprezę. Potwierdzili datę 19 września 2011, jako datę wydania czwartej płyty.

Pierwszym utworem z płyty, który można było usłyszeć w ostatecznym brzmieniu, jest "Switchblade Smiles". Poniżej wrzucam wersję studyjną ale poszukajcie też koncertówki, bo to, co się dzieje wtedy na scenie i pod nią to istne szaleństwo.

Ten utwór, tak samo jak kawałek "Velociraptor!" miał swoją premierę na koncercie w O2 Arena. You Tube pokazywał to wydarzenie na żywo.
Album zawładną listą Billboard Top 200 w niecały tydzień po ukazaniu się w Stanach Zjednoczonych.
"Switchblade Smiles" (Sztylet się uśmiecha)

.

5958558681_2a53a691cd_o_large
Na początku roku 2012 zespół podbija swoją muzyką Japonię, Kanadę, USA. Są głównym zespołem na festiwalu T In The Park i Reading And Leeds Festival. Grają kolejny koncert w O2 Arenie i wydają go na płycie DVD (jak dobrze pójdzie, to za tydzień będę miała swój własny egzemplarz). Ponownie, You Tube transmitował to na żywo.

W czerwcu zespół pojawił się na dużym francuskim festiwalu muzycznym, a po skończonym koncercie, Tom Meighan, wyszedł na scenę bez zespołu i wykonał "She Loves You" The Beatles bez akompaniamentu. To samo zrobił kilka dni wcześniej w Grecji i Danii. W 2012 roku zespół ponownie odwiedza większe festiwale w UK.

W marcu 2013 roku Pizzorno potwierdził na Facebooku wiadomość o tym,  że basista, Jay Mehler opuścił Kasabian, na rzecz zespołu Liama Gallaghera - Beady Eye, aby grać z nimi na koncertach. Pizzorno powiedział, że Jay to przyjaciel i w Kasabian był mega, ale tak samo dobry będzie w Beady Eye. Do Kasabian dołączył Tim Carter, jako gitarzysta koncertowy.




TUTAJ macie recenzję płyty "Velociraptor!" napisaną przez Jessamine z bloga http://www.zloty-gramofon.blogspot.com.

Kasabian to paczka dobrych przyjaciół, którzy wiedzą co znaczy dobra muzyka i wiedzą, że o tym wiedzą. Czasem w dość kontrowersyjny sposób komentują innych muzyków. Tom Meighan, określił My Chemical Romance jako "dzieci emo", "klaunów". Natomiast Eltona Johna członkowie zespołu nazwali "grubasem w dresie". Jak sam potem powiedział, nie miał pojęcia, że ktoś się za te słowa obrazi i wcale nie mówił tego złośliwie.

tumblr_m2v8twZjtd1r0clm1o1_500_large

A teraz Arctic Monkeys i Block Party!

Kolejne kawałki, które będą mnie męczyć przez miesiąc.

Alex i jego kogucik. Jakkolwiek dwuznacznie by to nie brzmiało.
"Do I Wanna Know" od Małpek. Od pierwszego dźwięku wpada w ucho (zwłaszcza refren). Może nie jest to to skoczne Arctic Monkeys z czasów "I bet that you look good on the dancefloor", może Alex ma krótsze włosy, nosi okulary, stawia sobie z grzywki kogucika i nie wygląda już jak swoja własna dziewczyna, ale mnie się podoba. Słychać w tym kawałku dojrzałość. Alex sam mówił, że pisze o tym co widzi, co przeżywa. A to już facet po przejściach jest. Witamy w klubie, Alex.





I Block Party. To jest mój kandydat na taneczny hit lata 2013.

Fajne, nie?

sobota, 15 września 2012

It's time for Paradise! Coldplay's Paradise.

(Wszelkie linki nie działają, ze względu na to, że blog był przenoszony z Wordpressa. Postaram się jak najszybciej uzupełnić tekst, ale do czytania zapraszam już teraz.)


Zbliża się ten piękny dzień. Już za 4 dni Coldplay wystąpi na Narodowym. Chociaż mnie tam nie będzie, jestem bardzo podekscytowana. Polscy fani potrafią zaskoczyć, co pokazali np. podczas koncertu U2. Mam nadzieję na coś równie pięknego i wywołującego ciarki. A my tymczasem zagłębimy się w historię zespołu, założonego w 1996 r., a także zapoznamy z ich najpiękniejszymi utworami.

Wszystkie utwory, które znajdziecie poniżej, należą do moich ulubionych, nie tylko tego zespołu, ale w ogóle.

poniedziałek, 3 września 2012

Franek - my love!

Here we are! Jestem w świetnym humorze. Siadam więc na łóżku z laptopem i miską popcornu i zaczynam pisać post o jednym z moich NAJ zespołów - Franz Ferdinand, którego liderem jest jeden z moich NAJ muzyków - Alex Kapranos! Ale radość. Jedziemy z tym koksem!


Zespół powstał w 2002 r. w Glasgow, chociaż żaden z chłopców nie pochodzi z tego miasta. Alex, na przykład, w ogóle nie jest Szkotem, ale w połowie Grekiem (od strony ojca - stąd nazwisko) i w połowie Anglikiem. Członkowie FF grali w różnych zespołach w przeciągu lat '90. Pewnego pięknego dnia, a raczej wieczoru (zapewne sobotniego) Alex Kapranos i Paul Thomson spotykają się na tzw. party. Od tego spotkania zaczyna się ich bliska przyjaźń oraz wspólna gra w zespole Yummy Fur.Wkrótce chłopcy postanawiają razem pisać nowe kompozycje i teksty. W tym samym czasie Alex uczy swojego drugiego przyjaciela, Boba Hardy'ego, jak gra się na basie. Kapranos spotyka także Nicka McCarthy'ego, który powraca do Szkocji po pobycie w Niemczech. Powstaje Franz Ferdinand.

 
W maju 2003 r. grupa podpisuje umowę z niezależną wytwórnią Laurenca Bell'a - Domino (o którym wspomniałam przy okazji Arctic Monkeys). Nagrywają EP-kę Darts Of Pleasure, której okładka zaprojektowana jest przez Kapranosa.

W 2004 roku wyjeżdżają do Malmö w celu nagrania pierwszej płyty. Singiel z tejże płyty, Take Me Out debiutuje na 3 miejscu UK Albums Chart oraz zdobywa miejsca w pierwszych dziesiątkach na wielu innych listach (także poza Europą). Magazyn NME porównuje Franza do The Beatles, The Rolling Stones, The Who, Blur czy Sex Pistols.

Singiel Take Me Out okazuje się być coraz większym sukcesem, tak samo jak cała płyta, okrzyknięta najlepszym krążkiem 2004 roku. Zespól otrzymuje m.in. nagrodę MTV Video Award i dwie nagrody BRIT Awards w 2005. Take Me... pojawia się w różnych grach video, jak np. Guitar Heroe. Debiutancki album FF sprzedaje się w kilku milionowym nakładzie.
W 2005 r. zespół spędza dużo czasu w studio w Szkocji, pracując nad drugim albumem. Na początku chłopcy chcieli nazwać go tak samo jak pierwszy, jednak nie powstało kolejne Franz Ferdinand, ale You Could Have It So Much Better... With Franz Ferdinand, ostatecznie zmienione na You Could Have It So Much Better. Podczas gdy pierwsza płyta zebrała same zachwyty krytyków, druga została przyjęta nieco chłodniej. Niektórzy narzekali, że muzycy trochę się pospieszyli z nagrywaniem nowego krążka. Nie był on też tak 'skoczny' jak debiut. Jednak ogólnie został dobrze zrecenzowany w prasie, a większość opiniotwórców uważała, że jest porównywalnie dobry do pierwszej płyty. Na trasie promującej nową płytę zespół bił rekordy w wyprzedaży biletów, zapełniając Alexandra Palace w Londynie do pełna, na 4 wieczory z rzędu.

W połowie 2007 roku Franz Ferdinand zaczyna nagrywać trzeci album  - Tonight:Franz Ferdinand. Wydany zostaje w 2009 roku i jest przecudny. Ich pierwsze nagrania są świetne (mistrzowskie Take Me Out i nie tylko), ale TA płyta - najlepsza. Ubóstwiam każdy kawałek. Mogłabym jej słuchać na okrągło i często tak z resztą robię. Cudne klipy, cudne teksty, cudne melodie.

Alex Kapranos powiedział:
Ostatnia płyta była jak... nastolatek uprawiający sex. Ta jest trochę bardziej 'pewna' i nieco przyjaźniejsza na parkiecie.
Rzeczywiście. Już od pierwszego dźwięku pierwszego singla - Ulysses - nogi same rwą się do tańca, a teksty czasami rozbrajają. Oprócz tego jest też np. spokojniejsze Katherin Kiss Me.
Drugi singiel - No You Girls - zdobył większą sławę od pierwszego. Tak samo na listach przebojów, jak i setlistach radiowych.

W tym samym roku (2009), FF nagrali cover Britney Spears -  Womenizer. Zagrali też na festiwalu Glastonbury jako najważniejszy zespół i wyruszyli w trasę po USA, promującą najnowszy krążek. W ramach tej trasy zawitali m.in. na festiwalu Coachella Odwiedzili także Polskę przy okazji Opener Festival.

Obecnie, o chwała Panu!, zespół pracuje nad czwartym albumem studyjnym, który zapowiadany jest na ten rok. Chłopcy powrócili do grania, a na koncertach można usłyszeć nowe kompozycje. Pojawili się m.in. na naszym tegorocznym Openerze (to ich 3 wizyta tutaj), dając niezapomniany koncert. prostu.

Zespół współpracuje z wieloma innymi artystami, robi dużo coverów i udziela się w różnych projektach (jak np. współpraca przy muzyce do Alicji w krainie czarów - tej z J. Deppem). Mają także na swoim koncie książkę.
Nazwa zespołu pochodzi od Franciszka Ferdynanda - jego śmierć była bezpośrednią przyczyną wybuchu I Wojny Światowej. Jak tłumaczą muzycy, wybrali taką nazwę, ponieważ podoba im się po prostu brzmienie, a poza tym Franciszek był katalizatorem kompletnej przemiany świata, którą chłopcy mają też nadzieję w pewien sposób prowokować swoją muzyką. Ale głównie chodziło im o dobre brzmienie ;) Oprócz tego zespół zagrał w 2004 r. serię koncertów Secret, pod pseudonimem The Black Hands, który nawiązywał do tajnego stowarzyszenia odpowiedzialnego za zabójstwo Franciszka Ferdynanda.

Franki mają bardzo ciekawe teksty. Nie tylko ciekawe i napisane wyjątkowym style, ale także po prostu wywołujące uśmiech.
Napisałem twoje imię na wierzchu mojej dłoni. Zasnąłem na niej i obudziłem się z napisem odbitym na wspak na mojej twarzy, czytanym z lustra do mojego serca. [...] Wystukałem w kalkulatorze twój numer. Odwrócony do góry nogami wyglądał jak brzydkie słowo. Mogłabyś odwrócić mój brzydki świat na jasną stronę.

"Twilight Omens"

Albo kiedy śpiewają, że na wakacjach jest lepiej i dlatego pracują tylko wtedy, gdy potrzebują pieniędzy, i w tej samej piosence, że Gregor za wolność i za frytki mógłby umrzeć. ( to z Jacqueline)
I jak tu nie lubić tych Szkotów?

poniedziałek, 20 sierpnia 2012

Noela Gallaghera Wysoko Latające Ptaki...


... czyli Noel Gallagher's High Flying Birds.

W 2009 roku Noel odszedł z Oasis. Przez kolejny rok, w ogóle nie zajmował się muzyką. Jak sam mówi, wyjechał z rodziną na wakacje i przez cały ten czas nie myślał o tym, czy jeszcze kiedyś się nią zajmie. Gdy wrócił do domu, do Anglii, wciąż się nad tym nie zastanawiał. Tymczasem rozpętała się medialna burza, w związku z jego odejściem z Oasis. Ale nie przejmował się tym.
Nigdy mnie coś takiego nie wkurza. Jestem w końcu cholerną gwiazdą rocka i do tego już dużym chłopcem. Wiedziałem co tu będzie się działo, spodziewałem się tego. W centrum tego wszystkiego, przez rok, zajmowałem się po prostu życiem. Codziennym, zwykłym życiem. Wziąłem ślub, urodziło mi się dziecko, przeprowadziłem się do nowego domu  i tak sobie przyszedł kolejny ze zwykłych, spokojnych dni. Poszedłem spać, znowu nie myśląc o muzyce, koncertach, właściwie o niczym innym, niż o tym, co zjem rano na śniadanie. I następnego dnia, rano, właśnie podczas tego śniadania pojawiła się myśl 'Chcę znowu wejść do studia.' Nie wiem co to było. Nie wiem skąd to przyszło. Ale to było bardzo silne uczucie.

- fot. by PeggyW lipcu 2011 roku, na konferencji prasowej Noel ogłosił, że pracuje na swoim solowym albumem. Ukazał się on w październiku tego samego roku. Dzisiaj mamy sierpień 2012 r. Dlaczego więc piszę o tym właśnie dzisiaj? Parę dni temu, słuchając londyńskiego XFm, wyłapałam z bardzo szybkiej i bardzo brytyjskiej mowy spikera, że wieczorem będzie grał na żywo Noel Gallagher i oprócz tego, że zagra kawałki ze swojej solowej płyty, zagra też kawałki Oasis. I właśnie to Oasis mnie skusiło, bo jeśli chodzi o High Flying Birds, no cóż, znałam te piosenki, ale tylko dlatego, że często puszczają je na stacjach, których słucham. I kiedy tak siedziałam sobie wieczorem i słuchałam tego koncertu, okazało się, że to nie 'Wonderwall' podoba mi się najbardziej. Nie było to nawet 'Don't Look Back In Anger'. To solowe kompozycje Noela trafiły do mnie najbardziej. Od razu wyszperałam na Allegro jego płytę i nie zastanawiając się długo zamówiłam tą w wydaniu specjalnym. I właśnie dzisiaj dostałam do rąk wydanie rozszerzone o DVD, z którego możemy się dowiedzieć m.in. jak powstawał klip do singla 'The Death Of You And Me'. Jest też ponad 30-minutowy film, w którym narratorem jest sam Noel, opowiadający nie tylko o płycie jako całości, ale także o każdej piosence osobno. Wszystko to jet poprzetykane migawkami z sesji nagraniowych itp. Dla fanów, do których chyba powoli mogę się zaliczyć, prawdziwe cudo.
- fot. by Peggy
Solowo Noel Gallagher, który bez wątpienia stanowił główną siłę kreatywną stojącą niegdyś za Oasis, tym razem może sobie pozwolić na zupełnie inne brzmienie. Na płycie słychać bardzo wyraźne inspiracje nie tylko klasycznym rockiem brytyjskim, ale też amerykańskim. Z High Flying Birds Noel Gallagher dociera w rejony, w które z Oasis nigdy nie odważyłby się nawet wyruszyć – ku zdumieniu wielu fanów na płycie pojawiają się fascynacje nowoorleańskim ragtime - w znakomitym singlowym “The Death Of You And Me”, czy muzyką Ennio Morricone  (“Everybody’s On The Run”). „Ludzie pewnie pomyślą, że nagranie czegoś zupełnie innego było świadomą decyzją”, mówi Noel.”To nie było tak. Tak po prostu wyszło. Nigdy nie mógłbym skrytykować Oasis, bo uwielbiałem być w tym zespole”, dodaje.

Nutka melancholii w pozornie radosnych dźwiękach i niezwykle emocjonalne teksty, to zdecydowanie motywy przewodnie pierwszej płyty Noela Gallaghera. “Tak, mamy nowy dzień. Ale ja jestem o jeden dzień starszy, o jeden dzień bliżej końca”, wyjaśnia Noel.  Nad produkcją materiału czuwał Dave Sardy - producent dwóch ostatnich albumów Oasis.

Na DVD, Noel mówi na przykład, że według niego tekst do 'If Had A Gun' jest najpiękniejszym na płycie. Cóż. Tak jest. Teledysk do tej piosenki podoba mi się najbardziej. Poważnie, jest piękny. Cudowny.



Rzadko zdarza się tak, żeby na płycie podobał mi się każdy kawałek. Ostatnim razem było tak chyba przy płycie Hey 'Miłość!Uwaga!Ratunku!Pomocy!'. Teraz znowu tak mam.

Mam jeszcze dobrą wiadomość dla osób, które lubią (lub właśnie polubiły) solową twórczość Noela. Na tej samej konferencji w lipcu 2011, Noel ogłosił także, że w 2012 roku ma się ukazać kolejna płyta, którą nagrywa z Amorphous Androgynous. Can't wait!

Jeśli chodzi o koncerty w Polsce, jeden był w tym roku, w czerwcu. Gdańska strefa kibica. Niestety, Gdańsk to dla mnie drugi koniec Polski, a poza tym nawet nie wiedziałam o tym koncercie, był bardzo mało promowany. Ale czytając wypowiedzi ludzi, którzy tam byli, mogę się tylko domyślać jak wspaniale było. Podobno Noel zapewnił, że na następny koncert nie będziemy musieli czekać przez kolejne kilkanaście lat. Trzymamy za słowo!

Poniżej 'Everybody's on the Run' i 'AKA... What A LIFE!' Enjoy!






   Cytaty pochodzą z :