Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Peggy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Peggy. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 6 lutego 2014

Lenny Valentino. I kropka.


Kiedy kilka lat temu moje muzyczne zainteresowania zaczęły wykraczać poza typowo popularne zespoły i piosenki, zakochałam się w Myslovitz. Potem zakochałam się w Rojku. Kwestią czasu było zakochanie się w jego najpiękniejszym dziecku. Lenny Valentino.

Przez jakiś czas zupełnie ignorowałam to "coś" kiedy czytałam informacje o Myslo, czy o Rojku właśnie, wydawało mi się, że Lenny to jakiś kompletnie kosmiczny projekt, tak alternatywny, że nawet nie ma się co za niego brać. Dużo się nie pomyliłam. Jest kosmiczny i jest alternatywny. Ale kiedy jednak się już zapoznałam z całą pierwszą i jedyną płytą zespołu, klęłam na samą siebie, że nie zrobiłam tego wcześniej.

poniedziałek, 26 sierpnia 2013

Po polsku (chyba po raz pierwszy)

Mam dzisiaj taki nastrój, że słowa "niech wszystko spłonie" są jego idealnym odzwierciedleniem. A chłopcy z Cool Kids Of Death mają więcej takich rebelianckich tekstów. Uwielbiam ich melodie. Uważam, że to jest zespół jedyny w swoim rodzaju, na naszym polskim muzycznym podwórku i czegoś takiego nie było jeszcze, a dobrze, że jest. Swoim debiutem zrobili trochę zamieszania. Zamieszanie jest dobre.Powstali w 2001 roku, w Łodzi. Nazwa pochodzi od tytułu piosenki zespołu Saint Etienne.
Pozwolę sobie skopiować opis składu zespołu ze strony last.fm, bo ciekawie to przedstawili.
- Krzysztof Ostrowski - śpiew, grafik, projektant mody, twórca teledysków, rysownik komiksów m.in. okładka i ilustracje do książki Doroty Masłowskiej „Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną”. Urodzony w 1976 roku.
- Kuba Wandachowicz - gitara basowa, absolwent filozofii, autor eseju „Generacja Nic”, opublikowanego w Gazecie Wyborczej, wielokrotnie wyróżniany przez ekspertów za wysokiej klasy grę na basie, wspólnie z Ostrowskim autor większości tekstów, wraz z Kowalskim komponuje muzykę. Najstarszy z muzyków, bo urodzony w 1975r.

środa, 24 października 2012

Coming soon...

Wiem, że ostatnio piszę rzadziej niż na początku, ale ze mną to jest tak, że na napisanie jednego posta potrzebuje pół dnia :) A teraz, wiadomo. Edukacja. Albo raczej strata czasu...
Miałam ambitny plan napisać coś dzisiaj, ale kiedy wróciłam do domu ok. piątej, okazało się to niemożliwe z pewnych powodów, niezależnych ode mnie.
Zdenerwowałam się, planowałam posta od dłuższego czasu, a dzisiaj, podczas nudnej historii, zarysowałam sobie już w głowie jego szkic.
Ale ponieważ mój plan nie wypalił, postanowiłam dać Wam chociaż jakiś znak życia, i w krótkiej notce zapowiedzieć kolejną, o wiele, wieeeele dłuższą. I wypasioną ^^
A więc! Panie i Panowie! Szykujcie się na MUSE! Obłędny Muse.
I obłędny Matt Bellamy, of course.
...
znowu odpłynęłam ;) i nie chcę wracać.
A Wy sobie posłuchajcie i pooglądajcie, i czekajcie na więcej. Enjoy!

Btw. Uważam, że to najlepsza koncertowa wersja "Supermassive...". Wszystko jest po prostu idealne.

sobota, 15 września 2012

It's time for Paradise! Coldplay's Paradise.

(Wszelkie linki nie działają, ze względu na to, że blog był przenoszony z Wordpressa. Postaram się jak najszybciej uzupełnić tekst, ale do czytania zapraszam już teraz.)


Zbliża się ten piękny dzień. Już za 4 dni Coldplay wystąpi na Narodowym. Chociaż mnie tam nie będzie, jestem bardzo podekscytowana. Polscy fani potrafią zaskoczyć, co pokazali np. podczas koncertu U2. Mam nadzieję na coś równie pięknego i wywołującego ciarki. A my tymczasem zagłębimy się w historię zespołu, założonego w 1996 r., a także zapoznamy z ich najpiękniejszymi utworami.

Wszystkie utwory, które znajdziecie poniżej, należą do moich ulubionych, nie tylko tego zespołu, ale w ogóle.

poniedziałek, 3 września 2012

Franek - my love!

Here we are! Jestem w świetnym humorze. Siadam więc na łóżku z laptopem i miską popcornu i zaczynam pisać post o jednym z moich NAJ zespołów - Franz Ferdinand, którego liderem jest jeden z moich NAJ muzyków - Alex Kapranos! Ale radość. Jedziemy z tym koksem!


Zespół powstał w 2002 r. w Glasgow, chociaż żaden z chłopców nie pochodzi z tego miasta. Alex, na przykład, w ogóle nie jest Szkotem, ale w połowie Grekiem (od strony ojca - stąd nazwisko) i w połowie Anglikiem. Członkowie FF grali w różnych zespołach w przeciągu lat '90. Pewnego pięknego dnia, a raczej wieczoru (zapewne sobotniego) Alex Kapranos i Paul Thomson spotykają się na tzw. party. Od tego spotkania zaczyna się ich bliska przyjaźń oraz wspólna gra w zespole Yummy Fur.Wkrótce chłopcy postanawiają razem pisać nowe kompozycje i teksty. W tym samym czasie Alex uczy swojego drugiego przyjaciela, Boba Hardy'ego, jak gra się na basie. Kapranos spotyka także Nicka McCarthy'ego, który powraca do Szkocji po pobycie w Niemczech. Powstaje Franz Ferdinand.

 
W maju 2003 r. grupa podpisuje umowę z niezależną wytwórnią Laurenca Bell'a - Domino (o którym wspomniałam przy okazji Arctic Monkeys). Nagrywają EP-kę Darts Of Pleasure, której okładka zaprojektowana jest przez Kapranosa.

W 2004 roku wyjeżdżają do Malmö w celu nagrania pierwszej płyty. Singiel z tejże płyty, Take Me Out debiutuje na 3 miejscu UK Albums Chart oraz zdobywa miejsca w pierwszych dziesiątkach na wielu innych listach (także poza Europą). Magazyn NME porównuje Franza do The Beatles, The Rolling Stones, The Who, Blur czy Sex Pistols.

Singiel Take Me Out okazuje się być coraz większym sukcesem, tak samo jak cała płyta, okrzyknięta najlepszym krążkiem 2004 roku. Zespól otrzymuje m.in. nagrodę MTV Video Award i dwie nagrody BRIT Awards w 2005. Take Me... pojawia się w różnych grach video, jak np. Guitar Heroe. Debiutancki album FF sprzedaje się w kilku milionowym nakładzie.
W 2005 r. zespół spędza dużo czasu w studio w Szkocji, pracując nad drugim albumem. Na początku chłopcy chcieli nazwać go tak samo jak pierwszy, jednak nie powstało kolejne Franz Ferdinand, ale You Could Have It So Much Better... With Franz Ferdinand, ostatecznie zmienione na You Could Have It So Much Better. Podczas gdy pierwsza płyta zebrała same zachwyty krytyków, druga została przyjęta nieco chłodniej. Niektórzy narzekali, że muzycy trochę się pospieszyli z nagrywaniem nowego krążka. Nie był on też tak 'skoczny' jak debiut. Jednak ogólnie został dobrze zrecenzowany w prasie, a większość opiniotwórców uważała, że jest porównywalnie dobry do pierwszej płyty. Na trasie promującej nową płytę zespół bił rekordy w wyprzedaży biletów, zapełniając Alexandra Palace w Londynie do pełna, na 4 wieczory z rzędu.

W połowie 2007 roku Franz Ferdinand zaczyna nagrywać trzeci album  - Tonight:Franz Ferdinand. Wydany zostaje w 2009 roku i jest przecudny. Ich pierwsze nagrania są świetne (mistrzowskie Take Me Out i nie tylko), ale TA płyta - najlepsza. Ubóstwiam każdy kawałek. Mogłabym jej słuchać na okrągło i często tak z resztą robię. Cudne klipy, cudne teksty, cudne melodie.

Alex Kapranos powiedział:
Ostatnia płyta była jak... nastolatek uprawiający sex. Ta jest trochę bardziej 'pewna' i nieco przyjaźniejsza na parkiecie.
Rzeczywiście. Już od pierwszego dźwięku pierwszego singla - Ulysses - nogi same rwą się do tańca, a teksty czasami rozbrajają. Oprócz tego jest też np. spokojniejsze Katherin Kiss Me.
Drugi singiel - No You Girls - zdobył większą sławę od pierwszego. Tak samo na listach przebojów, jak i setlistach radiowych.

W tym samym roku (2009), FF nagrali cover Britney Spears -  Womenizer. Zagrali też na festiwalu Glastonbury jako najważniejszy zespół i wyruszyli w trasę po USA, promującą najnowszy krążek. W ramach tej trasy zawitali m.in. na festiwalu Coachella Odwiedzili także Polskę przy okazji Opener Festival.

Obecnie, o chwała Panu!, zespół pracuje nad czwartym albumem studyjnym, który zapowiadany jest na ten rok. Chłopcy powrócili do grania, a na koncertach można usłyszeć nowe kompozycje. Pojawili się m.in. na naszym tegorocznym Openerze (to ich 3 wizyta tutaj), dając niezapomniany koncert. prostu.

Zespół współpracuje z wieloma innymi artystami, robi dużo coverów i udziela się w różnych projektach (jak np. współpraca przy muzyce do Alicji w krainie czarów - tej z J. Deppem). Mają także na swoim koncie książkę.
Nazwa zespołu pochodzi od Franciszka Ferdynanda - jego śmierć była bezpośrednią przyczyną wybuchu I Wojny Światowej. Jak tłumaczą muzycy, wybrali taką nazwę, ponieważ podoba im się po prostu brzmienie, a poza tym Franciszek był katalizatorem kompletnej przemiany świata, którą chłopcy mają też nadzieję w pewien sposób prowokować swoją muzyką. Ale głównie chodziło im o dobre brzmienie ;) Oprócz tego zespół zagrał w 2004 r. serię koncertów Secret, pod pseudonimem The Black Hands, który nawiązywał do tajnego stowarzyszenia odpowiedzialnego za zabójstwo Franciszka Ferdynanda.

Franki mają bardzo ciekawe teksty. Nie tylko ciekawe i napisane wyjątkowym style, ale także po prostu wywołujące uśmiech.
Napisałem twoje imię na wierzchu mojej dłoni. Zasnąłem na niej i obudziłem się z napisem odbitym na wspak na mojej twarzy, czytanym z lustra do mojego serca. [...] Wystukałem w kalkulatorze twój numer. Odwrócony do góry nogami wyglądał jak brzydkie słowo. Mogłabyś odwrócić mój brzydki świat na jasną stronę.

"Twilight Omens"

Albo kiedy śpiewają, że na wakacjach jest lepiej i dlatego pracują tylko wtedy, gdy potrzebują pieniędzy, i w tej samej piosence, że Gregor za wolność i za frytki mógłby umrzeć. ( to z Jacqueline)
I jak tu nie lubić tych Szkotów?

poniedziałek, 20 sierpnia 2012

Noela Gallaghera Wysoko Latające Ptaki...


... czyli Noel Gallagher's High Flying Birds.

W 2009 roku Noel odszedł z Oasis. Przez kolejny rok, w ogóle nie zajmował się muzyką. Jak sam mówi, wyjechał z rodziną na wakacje i przez cały ten czas nie myślał o tym, czy jeszcze kiedyś się nią zajmie. Gdy wrócił do domu, do Anglii, wciąż się nad tym nie zastanawiał. Tymczasem rozpętała się medialna burza, w związku z jego odejściem z Oasis. Ale nie przejmował się tym.
Nigdy mnie coś takiego nie wkurza. Jestem w końcu cholerną gwiazdą rocka i do tego już dużym chłopcem. Wiedziałem co tu będzie się działo, spodziewałem się tego. W centrum tego wszystkiego, przez rok, zajmowałem się po prostu życiem. Codziennym, zwykłym życiem. Wziąłem ślub, urodziło mi się dziecko, przeprowadziłem się do nowego domu  i tak sobie przyszedł kolejny ze zwykłych, spokojnych dni. Poszedłem spać, znowu nie myśląc o muzyce, koncertach, właściwie o niczym innym, niż o tym, co zjem rano na śniadanie. I następnego dnia, rano, właśnie podczas tego śniadania pojawiła się myśl 'Chcę znowu wejść do studia.' Nie wiem co to było. Nie wiem skąd to przyszło. Ale to było bardzo silne uczucie.

- fot. by PeggyW lipcu 2011 roku, na konferencji prasowej Noel ogłosił, że pracuje na swoim solowym albumem. Ukazał się on w październiku tego samego roku. Dzisiaj mamy sierpień 2012 r. Dlaczego więc piszę o tym właśnie dzisiaj? Parę dni temu, słuchając londyńskiego XFm, wyłapałam z bardzo szybkiej i bardzo brytyjskiej mowy spikera, że wieczorem będzie grał na żywo Noel Gallagher i oprócz tego, że zagra kawałki ze swojej solowej płyty, zagra też kawałki Oasis. I właśnie to Oasis mnie skusiło, bo jeśli chodzi o High Flying Birds, no cóż, znałam te piosenki, ale tylko dlatego, że często puszczają je na stacjach, których słucham. I kiedy tak siedziałam sobie wieczorem i słuchałam tego koncertu, okazało się, że to nie 'Wonderwall' podoba mi się najbardziej. Nie było to nawet 'Don't Look Back In Anger'. To solowe kompozycje Noela trafiły do mnie najbardziej. Od razu wyszperałam na Allegro jego płytę i nie zastanawiając się długo zamówiłam tą w wydaniu specjalnym. I właśnie dzisiaj dostałam do rąk wydanie rozszerzone o DVD, z którego możemy się dowiedzieć m.in. jak powstawał klip do singla 'The Death Of You And Me'. Jest też ponad 30-minutowy film, w którym narratorem jest sam Noel, opowiadający nie tylko o płycie jako całości, ale także o każdej piosence osobno. Wszystko to jet poprzetykane migawkami z sesji nagraniowych itp. Dla fanów, do których chyba powoli mogę się zaliczyć, prawdziwe cudo.
- fot. by Peggy
Solowo Noel Gallagher, który bez wątpienia stanowił główną siłę kreatywną stojącą niegdyś za Oasis, tym razem może sobie pozwolić na zupełnie inne brzmienie. Na płycie słychać bardzo wyraźne inspiracje nie tylko klasycznym rockiem brytyjskim, ale też amerykańskim. Z High Flying Birds Noel Gallagher dociera w rejony, w które z Oasis nigdy nie odważyłby się nawet wyruszyć – ku zdumieniu wielu fanów na płycie pojawiają się fascynacje nowoorleańskim ragtime - w znakomitym singlowym “The Death Of You And Me”, czy muzyką Ennio Morricone  (“Everybody’s On The Run”). „Ludzie pewnie pomyślą, że nagranie czegoś zupełnie innego było świadomą decyzją”, mówi Noel.”To nie było tak. Tak po prostu wyszło. Nigdy nie mógłbym skrytykować Oasis, bo uwielbiałem być w tym zespole”, dodaje.

Nutka melancholii w pozornie radosnych dźwiękach i niezwykle emocjonalne teksty, to zdecydowanie motywy przewodnie pierwszej płyty Noela Gallaghera. “Tak, mamy nowy dzień. Ale ja jestem o jeden dzień starszy, o jeden dzień bliżej końca”, wyjaśnia Noel.  Nad produkcją materiału czuwał Dave Sardy - producent dwóch ostatnich albumów Oasis.

Na DVD, Noel mówi na przykład, że według niego tekst do 'If Had A Gun' jest najpiękniejszym na płycie. Cóż. Tak jest. Teledysk do tej piosenki podoba mi się najbardziej. Poważnie, jest piękny. Cudowny.



Rzadko zdarza się tak, żeby na płycie podobał mi się każdy kawałek. Ostatnim razem było tak chyba przy płycie Hey 'Miłość!Uwaga!Ratunku!Pomocy!'. Teraz znowu tak mam.

Mam jeszcze dobrą wiadomość dla osób, które lubią (lub właśnie polubiły) solową twórczość Noela. Na tej samej konferencji w lipcu 2011, Noel ogłosił także, że w 2012 roku ma się ukazać kolejna płyta, którą nagrywa z Amorphous Androgynous. Can't wait!

Jeśli chodzi o koncerty w Polsce, jeden był w tym roku, w czerwcu. Gdańska strefa kibica. Niestety, Gdańsk to dla mnie drugi koniec Polski, a poza tym nawet nie wiedziałam o tym koncercie, był bardzo mało promowany. Ale czytając wypowiedzi ludzi, którzy tam byli, mogę się tylko domyślać jak wspaniale było. Podobno Noel zapewnił, że na następny koncert nie będziemy musieli czekać przez kolejne kilkanaście lat. Trzymamy za słowo!

Poniżej 'Everybody's on the Run' i 'AKA... What A LIFE!' Enjoy!






   Cytaty pochodzą z :